[ إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ أَمْثالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ] « 1 » . يقيناً كسانى را كه به جاى خدا مىپرستيد بندگان و مملوكانى ناتوانْ چون شما هستند ؛ پس اگر راستگوييد [ كه مىتوانند در زندگى شما مؤثر باشند ] آنان را [ در گرفتارىها و نيازمندىهاى خود ] بخوانيد . [ أُفٍّ لَكُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ ] « 2 » . اف بر شما و بر آنچه به جاى خدا مىپرستيد ؛ پس آيا نمىانديشيد ؟ [ ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ ] « 3 » . اين [ قدرت بىنهايت او نسبت به امور آفرينش و نسبت به وضع و حال مردم ] براى اين است كه فقط خدا حق است ، و اين‌كه آنچه را جز او مىپرستيد ، باطل است ، و اين‌كه فقط خدا بلند مرتبه و بزرگ است . جز او كسى را نخوانيد ، غير او چيزى را به عنوان هدف و مقصد نگيريد ، غير او مالك چيزى از نفع و ضرر نيست ، هرچه جز او را انتخاب كنيد يا بخوانيد باطل صرف است . عبادت براى غير او جز شرك و ستم به خود چيزى نيست ، با توجه به اين‌گونه آيات كه قدرت ، مالكيّت ، حكومت ، قدرت بر نفع و ضرر را از غير حق به كلى سلب مىكند ، جايى براى اين كه انسان غير او را هدف گرفته و در اعمالش نيّت قرب غير او را نمايد ، نمىماند .

--> ( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 194 . ( 2 ) - انبياء ( 21 ) : 67 . ( 3 ) - حج ( 22 ) : 62 .